Άρθρα

Tα πρόσφατα παραδείγματα του πολιτικού “διαλόγου” αποδεικνύουν πως η κινητοποίηση πρωτόγονων αμυνών, όπως η διχοτόμηση, η προβολή, η προβλητική ταύτιση, η άρνηση και η ενδοβολή διατρέχουν, αυταρχικά, σχεδόν όλες τις τάσεις του πολιτικού φάσματος.

Οι πυρκαγιές έγιναν αφορμή για μια εξοντωτική αντιπαράθεση συμψηφισμού των ευθυνών (πόσα στρέμματα κάηκαν τώρα και παλαιότερα). Οι προτάσεις για την αντιμετώπιση της κρατικής δυσλειτουργίας και της άναρχης οικοπεδοποίησης έμειναν ξανά στη λήθη και στο περιθώριο κάθε δημόσιου προβληματισμού.

Η άρνηση της κυβέρνησης για συμμετοχή στο αντικομμουνιστικό συνέδριο της Εσθονίας προκάλεσε την αναζωπύρωση εμφυλιοπολεμικών απωθημένων και του ακατέργαστου στη συλλογική μνήμη τραύματος του διχασμού ακυρώνοντας κάθε νηφάλια σκέψη κατανόησης και κριτικής της πραγματικότητας των βαλτικών χωρών σε σχέση με την ΕΕ αλλά και της ΕΕ σε σχέση με την ιστορία της.

Κατανοώ τον Αλλο σημαίνει ότι μέσω της ενσυναίσθησης έχω μια αναπαράσταση αυτού του Αλλου, ακόμη και αν είναι ξένος. Ωστόσο, η ενσυναίσθηση στους πολιτικούς, όσοι την διαθέτουν, χρησιμοποιείται κυρίως σαν εργαλείο ψηφοθηρικης σαγήνης.

Η πόλωση μπορεί να ερμηνευθεί, εντελώς σχηματικά, σε δύο άξονες:

  • Η κατάρρευση του κοινωνικού μεταπλαισίου.
  • Η ανυπαρξία ενός ενδιάμεσου χώρου, ψυχικού και κοινωνικού, που θα επέτρεπε τον αναστοχασμό και την ανοχή απέναντι στη διαφορετικότητα.

Αυτό που ο Γάλλος ψυχαναλυτής Ρενέ Καές ονομάζει “κατάρρευση του μεταπλαισίου” των σύγχρονων δυτικών κοινωνικών, δηλαδή των ιστορικών σημείων αναφοράς τους, αναφέρεται στη διάλυση του κοινωνικού δεσμού, στην ανικανότητα νοηματοδότησης και υποκειμενοποίησης (δηλαδή να αναλογιζόμαστε τη θέση μας ως υποκείμενα απέναντι στα εξωτερικά γεγονότα), στην εξαφάνιση των μεγάλων αφηγήσεων αλλαγής του κόσμου, στο έλλειμμα και το κενό στην καθημερινή ζωή.

Οταν το μεταπλαίσιο είναι τόσο ρευστό και αβέβαιο, η ικανότητα να κρατάμε τα αντίθετα ενωμένα περιορίζεται δραματικά και επιταχύνεται η καταφυγή στους πρωτόγονους μηχανισμούς άμυνας και καταστροφής του Αλλου.

Ο Αγγλος παιδίατρος και ψυχαναλυτής Ντ. Βίνικοτ είχε κάνει μια συγκλονιστική ανακάλυψη ήδη από το 1951, γι αυτό που ονόμασε “ενδιάμεσο χώρο” ή “περιοχή”, που τοποθετείται από την βρεφική ηλικία ανάμεσα στην εσωτερική και την εξωτερική πραγματικότητα, στο μέσα και στο έξω. Το μικρό παιδί, αν το περιβάλλον είναι υποστηρικτικό, έχει την ικανότητα να κάνει ένα διαρκές πέρασμα ανάμεσα στο “εγώ” και στο “μη εγώ” κάτι που του επιτρέπει να παίζει, να ονειροπολεί, να έχει έναν ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στις πρωταρχικές του ανάγκες (πείνα, δίψα, χάδια) και στην αναμέτρησή του με την εξωτερική πραγματικότητα. Οταν λειτουργεί με επάρκεια αυτός ο μεταβατικός χώρος, ενεργοποιείται η ψυχική ικανότητά για αναπαράσταση του ξένου, του Αλλου, όχι σαν κάτι τρομακτικό και απειλητικό, αλλά και την απουσία των οικείων σαν δυνατότητα δημουργικής φαντασίωσής τους. Οταν αυτός ο ενδιάμεσος χώρος, μεταξύ του μέσα και του έξω, δεν λειτουργεί, οδηγεί το άτομο σε τάσεις αντικοινωνικές αλλά και στην προσφυγή στους πρωτόγονους μηχανισμούς άμυνας που αναφέραμε ήδη.

Η καταστροφικότητα, η πόλωση και ο φανατισμός που εκφράζονται μέσα από την ανεπιτυχή επεξεργασία των ελλειμμάτων, δηλαδή την απουσία του ενδιάμεσου χώρου, είναι κατά τη γνώμη μου αυτό που δομικά καθορίζει την ήττα της σκέψης, του ορθολογισμού και της δημιουργικότητας. Η κατάργηση αυτής της συνθήκης δεν συνδέεται απαραίτητα με την πολιτική συγκρότηση του ενδιάμεσου χώρου, γιατί ο φανατισμός υπάρχει και σε αυτόν τον χώρο αφού το ψυχικό έλλειμμα πίσω από τον φανατισμό διατρέχει οριζόντια το  σύνολο του πολιτικού συστήματος.

Η δημιουργία του απαραίτητου αυτού ενδιάμεσου ψυχικού χώρου για την επανανοηματοδότηση του ισχνού πολιτικού διαλόγου οφείλει να ξεκινήσει από την ουτοπική επανεκπαίδευση του συνόλου των συντελεστών του.

Oι κίνδυνοι που απειλούν σήμερα τις δημοκρατίες δεν προέρχονται πλέον από τους εξωτερικούς εχθρούς οι οποίοι θέλουν να τις καταστρέψουν, αλλά εκ των έσω, από τις ίδιες τις δημοκρατίες και τις «εκπτώσεις» στις αρχές τους. Όπως υπογραμμίζει ο Γάλλος διανοητής Αλαίν Μπαντιού, πρέπει να βρούμε μορφές παρέμβασης που, όντας συνεκτικές και αποτελεσματικές, να παραμένουν στενά συνδεδεμένες με το κοινωνικό γίγνεσθαι και να υπερβαίνουν τα στενά όρια των κομματικών διαδικασιών. Η έννοια-κλειδί εδώ είναι η κατεύθυνση, ο προσανατολισμός και όχι η διεύθυνση, η καθοδήγηση.

Τέτοιες μορφές μπορεί να είναι μόνιμα think tanks των κομμάτων και κοινωνικών φορέων, ανεξάρτητων γνωμοδοτικών αρχών, η συμμετοχή των οποίων σε ένα διάλογο με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον να εμπεδώνει σταδιακά μια νέα κουλτούρα συναινετικού διαλόγου, όπου οι συγκρούσεις και διαφωνίες να επιτρέπουν μια δυνατότητα σύνθεσης, ενάντια στην πόλωση.

Η πρόκληση αυτής της συγκεκριμένης ουτοπίας είναι μπροστά μας. Έχουμε άραγε ως κοινωνία την  ωριμότητα να την πραγματώσουμε εν μέσω κρίσης;

* Ο Στ. Στυλιανίδης είναι καθηγητής κοινωνικής ψυχιατρικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ψυχίατρος-ψυχαναλυτής.

Από την εφημερίδα "Νέα Σελλίδα"

ΠΗΓΗ: tvxs.gr

Δείτε την μίνι συνέντευξη του καθηγητή Στέλιου Στυλιανίδη στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 σχετικά με τον Άρτεμη Σώρρα και τους λόγους της δημοσιότητας του πατώντας την εικόνα:

 

Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρουμε…δεν γνωρίζουμε ότι η ζωή μας είναι απλή! Και όσοι λένε ότι το γνωρίζουν, τότε γιατί τα έχουμε «δυσκολέψει τόσο πολύ; Αν ξέραμε…θα έπρεπε να ήταν πιο σωστά ο τίτλος της χθεσινή υπέροχης παράστασης του Θεατρικού Εργαστηρίου της ΕΠΑΨΥ Λαμίας.

Όσοι βρέθηκαν στο Δημοτικό Θέατρο Λαμία το βράδυ της Τετάρτης 1η Φεβρουαρίου 2017, παρακολούθησαν ένα «ταξίδι» γνωριμίας μεταξύ των ενοίκων της ΕΠΑΨΥ και των υπολοίπων. Μέσα από την εκπληκτική δουλειά που μας παρουσίασαν στη σκηνή του θεάτρου, τα μηνύματα και τα συναισθήματα, τις ανησυχίες και τις ανασφάλειες που όλοι μας βιώνουμε δεν διαφέρουν σε τίποτα από τα αντίστοιχα των ανθρώπων αυτών.

Μέσα σε ένα κύκλο, η αγωνία για να βρει κανείς τη «θέση» του στην κοινωνία, στα πρέπει, στον εαυτό του;

«Ασκήσεις» επέκτασης της ύπαρξής μας; Γιατί να μπουν όρια; Γιατί φοβίζουν οι «διαφορετικές» σκέψεις;

Η αγάπη ως απαραίτητο μέσο για να λειτουργήσει η καρδιά του ανθρώπου, η Ισότητα σε όλα τα «δύσκολα» θέματα της καθημερινότητάς μας, «χαστούκι» προς όλους ότι η ζωή είναι μικρή και πολύ μα πάρα πολύ απλή, επομένως ας την απολαύσουμε όπως και όσο μπορούμε. Αυτά και πολλά ακόμα «κερδίσαμε» από την παράσταση «Αν ήξερα…»

Το εν λόγω έργο είναι συρραφή κειμένων της Αποχαιρετιστήριας Επιστολής του βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας, συγγραφέα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες καθώς και αποσπάσματος από την ιστορία «Ο Ευτυχισμένος Πρίγκιπας» του Όσκαρ Ουάιλντ σε σκηνοθεσία της Βάσιας Βορρίση

Πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές. Αναμένουμε την επόμενη παράστασή τους!

 

theatro-12

 

theatro-20

 

theatro-24

 

theatro-25

 

theatro-30

 

theatro-33

 

theatro-34

 

theatro-44

 

theatro-45

 

theatro-46

 

theatro-47

ΠΗΓΗ: mag24.gr

 O καθηγητής Στέλιος Στυλιανίδης έδωσε τηλεφωνική συνέντευξη στον δημοσιογράφο Περικλή Βασσιλόπουλο στην ραδιοφωνική εκπομπή Athens Calling την Δευτέρα 06/02. Ο κύριος Στυλιανίδης μίλησε για την κατάθλιψη, τα ποσοστά αυτοκτονίας στην Ελλάδα, την αξία της πρόληψης, τις ψυχιατρικές νοσηλείες, τα κενά στην θεραπεία, το στίγμα της ψυχικής ασθένειας, το συνεχές ψυχικής υγείας και ψυχικής ασθένειας και άλλα επίκαιρα ζητήματα. 

 Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρη τη συνέντευξη από το 35:00 πατώντας την παρακάτω εικόνα:

Το Δελτίο Τύπου αποτελεσμάτων ερευνητικού προγράμματος Μ.Α.Ν.Α. για τις ακούσιες ψυχιατρικές νοσηλείες στην Αθήνα στο 2ο Μental Ηealth Conference γνωρίζει σημαντική απήχηση στα Μ.Μ.Ε λόγω των σημαντικών και κρίσιμων ζητημάτων που θέτει. Παρακάτω ακολουθεί η παρουσίαση μέρους της προβολής του:

 

  1. Συνέντευξη του καθηγητή Στέλιου Στυλιανίδη στο ΣΚΑΪ 100,3 (ξεκινάει στο 28:00 λεπτό)

http://www.skai.gr/1003/shows/show/?showid=64205

 

  1.  Συνέντευξη  του καθηγητή Στέλιου Στυλιανίδη στο Βήμα

http://www.tovima.gr/society/article/?aid=842153

 

  1. Συνέντευξη της κυρίας Λίλης-Ευαγγελίας Πέππου στην Free-Sunday (σελίδα 19)

http://www.free-sunday.gr/data/downloads/FSU_386.pdf

 

  1. Δημοσίευση στο Αθήνα 9,84

http://www.athina984.gr/2016/11/04/me-isangeliki-entoli-to-50-ton-akousion-nosilion-sta-psychiatrika-nosokomia/

 

     5. Δημοσίευση στην Εφημερίδα των Συντακτών

https://www.efsyn.gr/arthro/psyhiatriki-metarrythmisi-provlimata-kai-protaseis

 

Βρίσκεστε εδώ: Home

Δείτε μας στο YouTube

Ακολουθήστε μας στο Twitter

 

Βρείτε μας στο Facebook