Νέα - Εκδηλώσεις

 
Το «σπίτι» στήθηκε το 2000 στα πλαίσιο του προγράμματος Ψυχαργώς του υπουργείου Υγείας. Σήμερα φιλοξενεί 15 άτομα, κυρίως ηλικιωμένα, με ψυχιατρικές διαταραχές. Προηγουμένως ζούσαν στο Δρομοκαΐτειο, κάποιοι από αυτούς για δεκαετίες, πλήρως ιδρυματοποιημένοι.  Στα «σπίτια» - στις Στεγαστικές Δομές, όπως τις λένε μεταξύ τους οι ψυχίατροι - μαθαίνουν ξανά τη ζωή. Από το 2005 όμως το υπουργείο άρχισε τις περικοπές και το τελευταίο διάστημα έχει πλέον μειώσει τον προϋπολογισμό των «σπιτιών» κατά 50%. Το 2011 δόθηκαν για όλες τις Δομές 82 εκατομμύρια ευρώ, ενώ εφέτος 45. Ολοι οι εργαζόμενοι παραμένουν εδώ και πέντε μήνες απλήρωτοι.
 
«Αυτοί που βλέπεις αντιμετωπίστηκαν για χρόνια ως άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας», λέει η  Καλομοίρα Μάρκου, κλινική ψυχολόγος και επιστημονική υπεύθυνη Στην Ακρη της Πόλης, στο «σπίτι» της Παλαιάς Πεντέλης.  «Είχαν το στίγμα του σχιζοφρενούς ακόμη και στο οικογενειακό τους περιβάλλον, που πολλές φορές τους είχε κόψει κάθε δίοδο επικοινωνίας. Συζήτησε όμως μαζί τους και θα εκπλαγείς. Ο σεβασμός, η φροντίδα, η αγάπη και η εμπιστοσύνη έχουν φέρει αποτελέσματα. Μαζί βέβαια με τη σωστή φαρμακευτική αγωγή. Δες τους και σκέψου ότι για κάποιους ήταν ξεγραμμένοι», σχολιάζει. «Αν το "σπίτι" κλείσει», συμπληρώνει, «ο Κυριάκος θα επιστρέψει σε ένα από τα μεγάλα ψυχιατρικά νοσοκομεία, θα σταματήσουν οι βόλτες, οι δουλειές, και σιγά σιγά θα γίνει ένας ακόμη ψυχωτικός ασθενής ανάμεσα στους άλλους, εσώκλειστος και αποκομμένος».
 
Εθελοντές. Ο Δημήτρης Γαλάνης είναι ο ο μοναδικός κοινωνικός λειτουργός Στην Ακρη της Πόλης. Υπάλληλος, ένας από τους 3.000 που εργάζονται στις 216 Δομές του υπουργείου Υγείας. Οταν δεν ασχολείται με τους ενοίκους της Δομής, προσπαθεί να βρει εθελοντές και δωρεές για το «σπίτι». «Η Ελλάδα έχει πολύ άσχημη εμπειρία με άσυλα», λέει. «Θυμήσου τις εικόνες: Λέρος, Δρομοκαΐτειο, Δαφνί, Πέτρα Ολύμπου, Τρίπολη, Κέρκυρα. Θα είναι άσχημο να γυρίσουμε εκεί. Και εντάξει, ο Κυριάκος μπορεί ίσως να κερδίσει το παιχνίδι, αλλά υπάρχουν πολλοί ένοικοι των Δομών οι οποίοι θα γυρίσουν αναγκαστικά πίσω».
 
ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ

Τον έβλεπα από μακριά να κόβει βόλτες στο μπαλκόνι και μόνο το τσιγάρο τον πρόδιδε. Το ρούφαγε νευρικά και αφοσιωμένα. Οσοι περνάτε από το Δαφνί ή το Δρομοκαΐτειο θα την ξέρετε την εικόνα. Οι «τρελοί» είναι πάντα με ένα τσιγάρο στο στόμα. Είναι και το μόνο που σου ζητούν. Ο Κυριάκος όμως έχει δικά του τσιγάρα. Μετά τις χειραψίες μού προσφέρει ένα. Ξαφνιάζεται που δεν καπνίζω και για πολλή ώρα δεν θα ανάψει τσιγάρο. Το «σπίτι» του είναι σε μια ανηφόρα στην Πεντέλη. Είναι φρεσκοξυρισμένος και με μυρωδάτα ρούχα. Το δωμάτιό του, κρύο. Ενα ξύλινο κρεβάτι από φτηνό ξύλο οξιάς, μια ντουλάπα από νοβοπάν, ένα τραπεζάκι με βιβλία αγγλικών, ένας καθρέφτης και η φωτογραφία ενός ζευγαριού.    Ανηφορίζοντας σκεφτόμουν τα λόγια της Φωτεινής Τσαλίκογλου, όταν γυρίζαμε την εκπομπή στο Δρομοκαΐτειο πριν από έξι χρόνια. «Δεν είναι η αρρώστια που τους καταδικάζει, αυτό που τους καταδικάζει είμαστε εμείς, ο τρόπος που τους αποξενώνουμε». Τότε ήταν πολύ της μόδας η αποασυλοποίηση. Να βγουν οι ασθενείς από τα μεγάλα ψυχιατρεία, να πάνε σε «σπίτια» και να μάθουν σιγά σιγά να αυτοσυντηρούνται. Οπως ο Κυριάκος τώρα. Κάθε πρωί βοηθάει στην προετοιμασία του πρωινού για τους 14 συγκατοίκους του. Δουλεύει, πάει για ψώνια. «Εδώ είναι το σαλόνι». Με ξεναγεί. Δύο κυρίες κάνουν την εμφάνισή τους στην πόρτα με μικρά δοχεία λαδιού στα χέρια. Εχουν ακούσει ότι το «σπίτι» δεν έχει  πια λεφτά και ήρθαν να βοηθήσουν. «Ολοι κάτι φέρνουν», μου εξηγεί συνωμοτικά ο Κυριάκος. Κάποιοι από τους ενοίκους του «σπιτιού» ζητούν να μάθουν ποιος είμαι και τι θέλω. «Δη-μο-σιο-γρά-φος», τους λέει συλλαβιστά αλλά δυνατά ο Κυριάκος. «Θα βοηθήσει να μην κλείσει το “σπίτι”». Αυτό τώρα πως το σκέφτηκε;

Από μικρός ήσουν άτακτος;
Οχι.
Μετά έγινες, ε;
Ναι.
Πού μεγάλωσες;
Στην Καλογρέζα. Στις 29 Σεπτεμβρίου του '62 γεννήθηκα.
Επαιζες ποδόσφαιρο μικρός;
Ναι. Στον δρόμο παίζαμε, δεν είχε αυτοκίνητα ακόμα.
Και τι έγινε μετά;
Τι έγινε με μένα; Υπηρέτησα στο Πυροβολικό 22 μήνες. Παντρεύτηκα μια γυναίκα από τη Σρι Λάνκα. Εκανα κάτι δουλειές, απέτυχα, μπήκα μέσα οικονομικά, άρχισα να πίνω και έκανα φασαρίες.
Δεν πιστεύω να την έδερνες;
Ποτέ.
Τίμια πράγματα;
Ναι.
Οταν λες «φασαρίες»;
Ε, φώναζα, έβαζα το ράδιο τέρμα, έβγαινα στον δρόμο, έβριζα τον κόσμο. Και αν έβρισκα ποτό μπορούσα να πιω δύο μπουκάλια ουίσκι μαζεμένα.
Καλά, γιατί όλα αυτά;
Η γυναίκα μου παρουσίασε ένα πρόβλημα στο στήθος. Μπήκαμε για εγχείρηση, καθίσαμε έναν μήνα μέσα και όταν βγήκαμε κανένας από τους δύο δεν είχε δουλειά. Μόνο στον ΟΤΕ μαζεύτηκαν 630 χιλιάρικα, δραχμές τότε. Ωσπου να βρούμε δουλειά να ταχτοποιηθούμε πάλι, εγώ το 'χα ρίξει στο ποτό. Οταν έπινα, τρελαινόμουν.
Και ξέφυγες εντελώς, δηλαδή.
Ναι, ναι. Εκανα φασαρίες. Είχα πάει σε μια εκκλησία στη Νέα Ερυθραία, είχανε βάφτιση και εγώ άρχισα να φωνάζω.
Ετσι, στα καλά καθούμενα;
Ναι. Τους έβριζα τους ανθρώπους και δεν τους ήξερα. Με το δίκιο τους με πήγαν μέσα. Είδαν ξαφνικά κάποιον να ορμάει στην εκκλησία και να ουρλιάζει.
Και σε μαζέψανε;
Ναι, με εισαγγελική. Εναν μήνα στο Δρομοκαΐτειο. Βγήκα, αλλά σε λίγους μήνες ξανάκανα τα ίδια. Ξανά μέσα. Και μία βδομάδα στο Δαφνί με είχανε.
Δεμένος;
Οχι δεμένος. Εκεί δεν έκανα τσαμπουκάδες. Κάποιους άλλους που έκαναν φασαρία τους δένανε.
Πώς ήταν η ζωή στο ψυχιατρείο;
Οχι καλά. Ζόρικα.
Δηλαδή;
Ε, δεν έχεις ελευθερία, σε πλακώνουν στις ενέσεις, στα χάπια. Στο Δρομοκαΐτειο πάντως ήταν καλύτερα απ' το Δαφνί.
Τα φάρμακα είναι απαραίτητα καμιά φορά. Τώρα δεν παίρνεις;
Τώρα λίγα. Εκεί με είχαν ταράξει στις ενέσεις. Μου λέγανε «διάλεξε μεριά». Εγώ σκεφτόμουν πού είχα κάνει την προηγούμενη μέρα και έλεγα «σήμερα αριστερά». Μια μέρα δεν άντεξα, το 'σκασα.
Ε, αυτό δεν είναι και καλό.
Μία φορά στο Δαφνί... Μας κλείδωναν μέσα και έπρεπε να κάνουμε βόλτες μόνο στον διάδρομο. Είχε κάτι κάγκελα, αλουμινένια όμως, τα λύγισα και πήδηξα. Ηταν όμως καμιά δεκαριά μέτρα και χτύπησα στη μέση μου. Κουτσαίνοντας έφτασα στην έξοδο. «Πού πας, ρε φίλε;»... Λέω: «Επισκέπτης είμαι, άνοιξέ μου». Ε, έφυγα, πήγα στο σπίτι, στη μάνα μου. Λέει: «Πού βρέθηκες εσύ εδώ;». Λέω: «Ασε με να κοιμηθώ στο κρεβατάκι μου». Πήρε όμως τηλέφωνο τον αδελφό μου και ήρθε και με πήρε και με ξαναπήγε πίσω. Μετά ήταν ένας κωφάλαλος αλλοδαπός και μου ζητούσε τσιγάρο - από όλους ζητούσε -, δεν του 'δινα, τον έσπρωχνα, με βάραγε στο στήθος... Μετά του έδωσα τσιγάρο, ηρέμησε.
Εδώ τα πράγματα είναι καλύτερα;
Οταν ήρθα εδώ, όλα αλλάξανε. Μου βρήκαν δουλειά, πήραν την Πρόνοια. Μαθαίνω αγγλικά. Ερχεται μια κυρία και μου κάνει μάθημα.
Α, σε βρίσκω προετοιμασμένο για όλα.
(γέλια) Ε, αφού δεν διάβαζα στο σχολείο, διαβάζω τώρα. Περνάω καλά. Αν εξαιρέσεις ότι μερικοί φωνάζουν από 'δώ και άλλοι από 'κεί. Ο καθένας εδώ είναι το κοντό του και το μακρύ του.
Το δωμάτιό σου ποιος το καθαρίζει;
Μόνος μου. Μαγειρεύω κιόλας. Βοηθάω στην κουζίνα, δηλαδή.
Είσαι βοηθός μάγειρα;
Ναι. Καθαρίζω κρεμμύδια, πατάτες, ανακατεύω. Μου λέει «ανακάτεψε», ανακατεύω. Σήμερα κάναμε φακές. Δεν δίνουν λεφτά στο προσωπικό όμως. Ούτε στο πετρέλαιο.
Θέρμανση δεν έχει;
Οχι, δεν έχει πετρέλαιο.
Το βράδυ πρέπει να έχει κρύο εδώ πάνω.
Με παπλώματα κοιμάμαι και με ρούχα. Φόρμες, πιτζάμες, τέτοια.
Παρέες έξω έχεις; Φίλες;
Γυναίκες; Ε, όλο και κάτι γίνεται, δεν έχω παράπονο. Εχω γνωρίσει όλη την Πεντέλη, χασάπηδες, φουρνάρισσες. Μου αρέσει να συζητάω. Οταν δεν συζητάω, ακούω ραδιόφωνο, Ροκ FM.
Τη γυναίκα σου τη βλέπεις;
Ναι. Συναντιόμαστε. Τρέχει με τα χαρτιά της, θέλει να γίνει Ελληνίδα και τρέχει. Με παίρνει τηλέφωνο. Λέω: «Πώς γίναμε έτσι;». Λέει: «Ο Θεός τα έκανε». Μπορείς να τα βάλεις με τον Θεό;
Εσύ τι λες για την κρίση;
Εγώ δεν είχα πρόβλημα μέχρι τώρα, όλα δωρεάν είναι εδώ: φαγητό, ύπνος. Δεν πληρώνω ΟΤΕ, ΔΕΗ και ΕΥΔΑΠ, όπως παλιά που ήμουν παντρεμένος. Να 'ρθεις μια μέρα να φας μαζί μας ή να πιούμε καφέ. Νωρίς, όμως, γιατί στις 9 το βράδυ κοιμάμαι.
Κομμένα τα ξενύχτια, δηλαδή.
Ναι, και τα μπαράκια. Αλλά αν θέλω να πάω, θα πάω. Το λέμε στον νοσηλευτή και μας αφήνει. Δεν έχω περιορισμούς. Πολλές φορές φεύγω και πάω στην Κερατέα στη μάνα μου και μπορεί να κάτσω και μία εβδομάδα.
Γιατί δεν αποφασίζεις να πας να μείνεις μαζί της;
Ε, είναι ακόμη τα φάρμακα. Πρέπει να δω τι θα κάνω. Μου αρέσει πολύ όμως η Κερατέα. Εχει τη θάλασσα. Πάω και ψαρεύω. Δεν έχει και πολλά αυτοκίνητα. Εχει ησυχία.
Αρα, το καλύτερο απ' όλα είναι το σπίτι της μαμάς;
Ναι. Μετά εδώ. Και καθόλου το Δαφνί και το Δρομοκαΐτειο.
Εκεί δεν γυρνάς με τίποτα...
Μα δεν μπορείς να ζήσεις εκεί. Μόνο αν κάνεις τίποτα και σε πάνε με το ζόρι.
Αν κλείσει το «σπίτι», όμως, τι θα κάνεις;
Δεν ξέρω. Περισσότερο για τους γέρους με απασχολεί. Δεν έχουν πού να πάνε και θα τους γυρίσουν πίσω, στο Δρομοκαΐτειο ή στο Δαφνί. Γέροι άνθρωποι τώρα. Εγώ μπορεί να τη βολέψω, να πάω στην Κερατέα, στη μάνα μου και τον αδελφό μου.
Δουλεύεις;
Καθαρίζω τα γραφεία στο υπουργείο Εργασίας. Καλά είναι. Αλλάζουμε περιβάλλον, είναι εντάξει.
Κάθε πότε εφτά;
Πέντε ευρώ την ώρα.
Δηλαδή, τον μήνα;
Φτάνω 200, 220, 160, ανάλογα με τις ώρες που θα 'χω κάνει. Παίρνω και από την Πρόνοια κάτι λεφτά.
Αλλα πόσα;
Πεντακόσια ογδόντα κάθε δύο μήνες. Είναι καλά. Εχω τα τσιγάρα μου, τους καφέδες μου.
Δεν πίνεις βέβαια;
Σταγόνα. Το 'χω κόψει τελείως τέσσερα χρόνια.
Φεύγω, Κυριάκο, θα τα ξαναπούμε.
Στο καλό, ο Θεός μαζί σου. Είχα και ένα σκυλάκι. Ενα τσόου τσόου. Εδώ στον κήπο το είχαμε.
Και τι έγινε;
Ψόφησε - είναι τρεις μήνες τώρα. Στεναχωρήθηκα. Από μωρό το είχα και 7 χρονών πέθανε. Αρρώστησε και πέθανε.
 
ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ

05.12.2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Ε.Σ.Α.μεΑ.: Την έναρξη του 3ου Ευρωκοινοβουλίου ΑμεΑ κήρυξαν M. Schulz & Ι. Βαρδακαστάνης

Την έναρξη των εργασιών του 3ου Ευρωκοινοβουλίου Ατόμων με Αναπηρία κήρυξαν από κοινού ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Martin Schulz και ο πρόεδρος της ΕΣΑμεΑ και του EDF (European Disability Forum) Ιωάννης Βαρδακαστάνης. Σήμερα Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2012, το 3ο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο των Ατόμων με Αναπηρία συγκεντρώνει πάνω από 450 αντιπρόσωπους οργανώσεων ατόμων με αναπηρία από ολόκληρη την Ευρώπη. Παρίστανται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ευρωβουλευτές και με εκπροσώπους της ΕΕ για να συζητήσουν πώς η Ευρώπη μπορεί να εξασφαλίσει την προστασία των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία σε αυτήν την περίοδο της κρίσης.

Στην εναρκτήρια ομιλία του ο κ. Βαρδακαστάνης διακήρυξε την πεποίθησή του ότι αυτό το σπουδαίο γεγονός, το 3ο Ευρωκοινοβούλιο Ατόμων με Αναπηρία συνεδριάζει στις συνθήκες μιας από τις πιο άσχημες κρίσεις που έχει γνωρίσει η Ευρώπη, τη στιγμή που οι ηγέτες της δεν μπορούν να συμφωνήσουν με πιο τρόπο θα προστατέψουν τα άτομα με αναπηρία: «Σήμερα είμαστε εμείς, οι εκπρόσωποι των αναπηρικών οργανώσεων της Ευρώπης, που θα δείξουμε στους ηγέτες της ότι υπάρχει λύση: Και αυτή είναι περισσότερη Δημοκρατία! Περισσότερη Συμμετοχή! Είμαστε περισσότεροι από τα προηγούμενα 2 Ευρωκοινοβούλια ΑμεΑ, είμαστε πιο δυνατοί, είμαστε στο σπίτι της Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας! Είμαστε εδώ για να διεκδικήσουμε την προστασία μας από μια κρίση για την οποία δεν ευθυνόμαστε καθόλου, είμαστε εδώ για να ακουστούμε. Ιδιαίτερα για τις γυναίκες με αναπηρία, ιδιαίτερα για τα παιδιά με αναπηρία, ιδιαίτερα για τους συναδέλφους μας που ακόμα ζούνε σε ιδρύματα…

Σήμερα θα συζητήσουμε με τους ευρωβουλευτές. Σήμερα θα ψηφήσουμε την στρατηγική μας για τα χρόνια που έρχονται. Σήμερα θα διεκδικήσουμε όλοι οι Νόμοι και οι Οδηγίες της ΕΕ να είναι πλήρως συμβατές με τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία! Σήμερα θα απαιτήσουμε να μην δοθεί ούτε ένα σεντ από τα χρήματα της ΕΕ σε υπηρεσίες ή αγαθά που δεν είναι πλήρως προσβάσιμα!

Το «Τίποτα για εμάς, χωρίς εμάς» δεν είναι μόνο ένα σύνθημα. Για εμάς είναι τρόπος ζωής. Ειδικά τώρα, στην περίοδο της κρίσης που έχει χτυπήσει την καρδιά της Ευρώπης. Εμείς θα συνεχίσουμε να πολεμάμε και να αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία. Για εμένα προσωπικά ήταν ιστορική τύχη που ήμουν πριν 3 ημέρες στην τεράστια διαδήλωση των ατόμων με αναπηρία στην Ισπανία. Έτσι κινούμαστε και στην Ελλάδα, στην Πορτογαλία, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έτσι πρέπει να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε.

Σας καλώ να γυρίσουμε στις χώρες μας αποφασισμένοι να προστατέψουμε τους ανθρώπους μας από τα μέτρα λιτότητας και τις επιπτώσεις της κρίσης. Τίποτα για εμάς χωρίς εμάς! Μεταφέρετε αυτό το μήνυμα στα χωριά, στις πόλεις, στις καρδιές όχι μόνο των ατόμων με αναπηρία, αλλά σε όλους τους ανθρώπους»!

 

ΠΗΓΗ: ΕΣΑμεΑ

Επικίνδυνες διαστάσεις για τις παρεχόμενες υπηρεσίες προς ψυχικά ασθενείς λαμβάνει η στάση της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας απέναντι στα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου τα οποία εφαρμόζουν το πρόγραμμα της ψυχικής μεταρρύθμισης. Η απόφαση για «πάγωμα» της χρηματοδότησης με κονδύλια του ΕΣΠΑ προκαλεί σωρεία αντιδράσεων στο χώρο της ψυχικής υγείας, όπου γίνεται λόγος για «συλλήβδην ενοχοποίηση» του θεσμού. Κριτική με πολιτικές προεκτάσεις στην υφυπουργό Υγείας. Ερωτηματικά γύρω από τις μεγάλες καθυστερήσεις στην απορροφητικότητα του ΕΣΠΑ. 

«Έως ότου πιστοποιηθεί η διαφάνεια και η ορθή διαχείριση των Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου» σταματούν οι χρηματοδοτήσεις του ΕΣΠΑ στο χώρο της ψυχικής υγείας, σύμφωνα με απόφαση της υφυπουργού Υγείας Φωτεινής Σκοπούλη. «Σε αυτήν την περίπτωση, δεν θα πραγματοποιηθεί καμία χρηματοδότηση άμεσα. Μιλάμε, λοιπόν, για οριστική ταφόπλακα στις δομές μας», αναφέρουν χαρακτηριστικά παράγοντες του δικτύου Φορέων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης και Ψυχικής Υγείας «ΑΡΓΩ», το οποίο πρόσφατα είχε προχωρήσει σε εξώδικο κατά της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, για τη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης (50%) με εύλογες συνέπειες στο έργο της ψυχικής αποκατάστασης, μάλιστα, εν μέσω κρίσης.

«Το Δίκτυο πάγια ζητά τον οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο και την πιστοποίηση των δαπανών από ορκωτούς λογιστές, όμως, προαπαιτούμενο όλων αυτών είναι να λειτουργούν οι δομές και να υπάρχει κάλυψη των αναγκαίων δαπανών. Αν η παραπάνω απόφαση οδηγήσει σε καθυστέρηση ακόμα και μιας εβδομάδας της χρηματοδότησης των 5 εκατ. ευρώ, που η απόφαση είναι προς υπογραφή από την Υφυπουργό, τότε η Υφυπουργός πρέπει να λάβει την πλήρη ευθύνη για ο,τιδήποτε συμβεί στις δομές και τους ασθενείς μας», αναφέρουν στελέχη των φορέων, τα οποία κάνουν λόγο για «συλλήβδην ενοχοποίηση» του θεσμού: «Δεν μπορεί, επειδή πιθανώς να υπάρχουν ενδείξεις κακοδιαχείρισης για ορισμένους, να καταδικάζεται και να ισοπεδώνεται όλο το σύστημα».

Η χρηματοδότηση των 5 εκατ. ευρώ όφειλε να έχει αποδεσμευτεί από το Σεπτέμβριο, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η κάλυψη δαπανών «ούτε για θέρμανση, ούτε για σίτιση αλλά ούτε και για τους λογαριασμούς των ΔΕΚΟ», ενώ «οι εργαζόμενοι είναι πλέον απλήρωτοι για 6ο μήνα».

«Για το έτος 2012 μέχρι σήμερα οι φορείς έχουν επιχορηγηθεί με το ποσό των 42.154.000 ευρώ. Αναμένονται νέες επιχορηγήσεις από έσοδα που αντιστοιχούν στο 2% επί των προμηθειών του τομέα υγείας. Ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη χρηματοδότηση ύψους 5.000.000 ευρώ η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός του μηνός Νοεμβρίου. Επίσης μέρος των δαπανών θα καλύψουν οι φορείς και από την είσπραξη του ειδικού ενοποιημένου νοσηλίου. Παράλληλα, καταβάλλονται οι αναγκαίες προσπάθειες ώστε να εξασφαλιστούν τα επιπλέον χρήματα που απαιτούνται για την κάλυψη των αναγκών των μονάδων για το τρέχον έτος με σκοπό τη συνέχιση της ομαλής τους λειτουργίας», είχε απαντήσει το υπουργείο Υγείας (8 Νοεμβρίου) σε κοινοβουλευτική ερώτηση του βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Δημήτρη Αναγνωστάκη.

Η υφυπουργός Υγείας Φωτεινή Σκοπούλη, η οποία αποτελεί πολιτική επιλογή της ΔΗΜΑΡ, φέρεται να αγνοεί τις όποιες παραινέσεις προέρχονται από την Αγίου Κωνσταντίνου προς την κατεύθυνση μιας λιγότερο σκληρής στάσης στο θέμα της χρηματοδότησης λειτουργίας των δομών ψυχικής υγείας. «Η Δημοκρατική Αριστερά δεσμεύεται να αναλάβει άμεσα πρωτοβουλίες ώστε να επιλυθούν τα προβλήματα, αλλά και να προχωρήσει ένας γενικότερος σχεδιασμός στον τομέα της ψυχικής υγείας», έχει διαμηνύσει το κόμμα.

Σημειωτέον, η χαρακτηριστική καθυστέρηση απορρόφησης κονδυλίων του ΕΣΠΑ -όχι μόνο στη ψυχική υγεία- γεννά για τους εμπλεκόμενους φορείς ερωτηματικά γύρω από τις συνθήκες αξιοποίησης των ευρωπαϊκών πόρων.

 

ΠΗΓΗ: TVXS

Ο κ. Στυλιανίδης Στέλιος, Αν. Καθ. Κοινωνικής Ψυχιατρικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, συμμετείχε στην εκπομπή NETWEEK της ΝΕΤ, η οποία προβλήθηκε στις 19/11/2012. Ο κ. Στυλιανίδης αναφέρθηκε και στη βία της εγκατάλειψης των ατόμων με ψυχικές διαταραχές και στην αποδόμηση του συστήματος Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας.

Για να παρακολουθήσετε την εκπομπή, πατήστε εδώ.

 

ΠΗΓΗ: ΕΡΤ

Στο επίκεντρο της προσοχής του 11ου Συνέδριου της Παγκόσμιας Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης (W.A.P.R.), που πραγματοποιήθηκε στο Μιλάνο, βρέθηκε η κατάρρευση της ψυχικής υγείας στην Ελλάδα. Η γενική συνέλευση της εταιρείας εξέδωσε ειδικό ψήφισμα, στο οποίο τονίζεται ότι «η κοινωνική και ανθρωπιστική κρίση που πλήττει την Ελλάδα, επιβάλλει τη συνεργασία και στήριξη από την Ευρώπη» και ότι το πρόβλημα «είναι κυρίως πολιτικό».

Για να διαβάστε το σχετικό άρθρο και το Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης της Παγκόσμιας Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης (W.A.P.R.), πατήστε εδώ.

 

ΠΗΓΗ: TVXS

Η Εταιρεία Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας (Ε.Π.Α.Ψ.Υ.) συμμετείχε στο 11ο Συνέδριο της Παγκόσμιας Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης (W.A.P.R.), το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Μιλάνο, 10 – 13 Νοεμβρίου.

Ο κ. Στυλιανίδης Στέλιος, Αναπληρωτής Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, μίλησε στον ιταλικό τύπο επισημαίνοντας τον κίνδυνο ανθρωπιστικής κρίσης, ως αποτέλεσμα της μείωσης των κονδυλίων για την ψυχική υγεία κατά 50%.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα των TMNews, η κατάθλιψη σχεδόν τριπλασιάστηκε μεταξύ 2008 και 2011, οι απόπειρες αυτοκτονίας αυξήθηκαν κατά 36%, η αυτοκτονία κατά 17%: η επιστημονική έρευνα δείχνει το ποσοστό σε ανθρώπινες ζωές, που η Ελλάδα πληρώνει λόγω της οικονομικής κρίσης. Ο κ. Στέλιος Στυλιανίδης, Αναπληρωτής Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Συνέδριο της Παγκόσμιας Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης στο Μιλάνο, επεσήμανε τον κίνδυνο ανθρωπιστικής κρίσης που προέρχεται από την περικοπή του 50% των κονδυλίων για την ψυχική υγεία. "Δεν φαίνεται ότι υπάρχει η πολιτική βούληση της κυβέρνησης να αλλάξει την κατάσταση της δημόσιας υγείας, παρά μόνο να ακολουθεί τις οδηγίες της τρόικας. Φαίνεται ότι το κόστος της ανθρώπινης ζωής, το κόστος των ψυχικά ασθενών, η εγκατάλειψη των οικογενειών και των πολιτών στην ψυχική οδύνη δεν κοστίζει για εκείνους που διαχειρίζονται την πολιτική κρίση στην Ελλάδα. Μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Αθήνας, λέει ότι το 2008 η κατάθλιψη έπληξε το 3,3% του δείγματος, το 2011 προχώρησε στο 8,2%. Οι άνθρωποι που πλέον πλήττονται είναι οι νέοι. Στην Ελλάδα προσπαθήσαμε να αντιδράσουμε, λέει ο κ. Στυλιανίδης, αλλά η κατάσταση της έκτακτης ανάγκης θα πρέπει να αντιμετωπιστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο. "Εάν δεν αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα ως ευρωπαϊκό το ίδιο μπορεί να συμβεί στην Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία και σε όλες τις χώρες της Ευρώπης."

Για να παρακολουθήσετε τη συνέντευξη, πατήστε εδώ.

 

ΠΗΓΗ: TMNews

ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012 13:10

Κραυγή των ψυχικά πασχόντων και των συγγενών τους στα Βόρεια Προάστια. Καταρρέουν οι Ψυχικές Δοµές εξαιτίας του «ψαλιδίσµατος» στη χρηµατοδότησή τους. Σε αδιέξοδο το επιστηµονικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Συµπαράσταση από τους Δήµους.

Επιμέλεια Ρεπορτάζ: Αρετή Κοτσολάκου
Pεπορτάζ: Αμάλθεια Καραλή, Μαρία Καραογλάνογλου

Στο σημείο… μηδέν βρίσκεται ο χώρος της ψυχικής υγείας στη χώρα μας, καθώς αντιμετωπίζει πλέον τις καταστροφικές συνέπειες της υποχρηματοδότησης. Είναι ενδεικτικό ότι η εγκεκριμένη για φέτος χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό για τις Μονάδες Ψυχικής Υγείας είναι μειωμένη κατά 55%(!) σε σχέση με το 2011, γεγονός που θέτει επιτακτικά πλέον το ζήτημα επιβίωσής τους. Ειδικότερα, για τη φετινή χρονιά προβλέπονται μόλις 40 εκατ. ευρώ για τις Μονάδες αυτές, έναντι των 90 εκατ. ευρώ για το 2011, ενώ την ίδια στιγμή, άλλα 12 εκατ. ευρώ δεν έχουν αποδοθεί ακόμα στους φορείς της αποασυλοποίησης, με βάση τον απολογισμό του 2011.

Όπως επισημαίνουν οι εργαζόμενοι των Δομών, αλλά και οι συγγενείς των ψυχικά πασχόντων, η ψυχιατρική μεταρρύθμιση κινδυνεύει και η βιωσιμότητα των Δομών κοντεύει να εκλείψει άμεσα. Όπως λένε, το γεγονός αυτό θα έχει ως συνέπεια να βρεθούν εκτεθειμένες οι ζωές περισσότερων από 35.000 συνανθρώπων μας, ψυχικά ασθενών, σε όλη την Ελλάδα, καθώς και να δημιουργηθεί έντονο πρόβλημα βιοπορισμού των περίπου 3.000 εργαζομένων στις Δομές αυτές. Με αφορμή μάλιστα την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας στις 10 Οκτωβρίου, το Δίκτυο για την Ψυχοκοινωνική Αποκατάσταση και την Ψυχική Υγεία «Αργώ» πραγματοποίησε κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας, σε μια προσπάθεια να ενημερώσει, να ευαισθητοποιήσει και να ενεργοποιήσει τους πολίτες για την κρίσιμη κατάσταση που αντιμετωπίζει.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 24/10/2012 06:17

Με 25% ανέργους και με κατακόρυφη αύξηση των ψυχικών διαταραχών και των αυτοκτονιών, πόσο εύκολο είναι σήμερα να είσαι ψυχολόγος; Πόσο ματαιώνεσαι στον ρόλο σου; Πόσο οι προσδοκίες του κοινού για «μια καλή ζωή» είναι συμβατές με αυτά που μπορεί να προσφέρει η άσκηση ενός τέτοιου επαγγέλματος;

«Να μην πονώ». «Να μην υποφέρω». «Να είμαι καλά». Πώς όμως και με τι τίμημα;

Το τι συμβαίνει μέσα στο πάσχον υποκείμενο ποτέ άλλοτε δεν ήταν συνυφασμένο τόσο στενά με το τι συμβαίνει εκεί-έξω-από-αυτό. Ποτέ άλλοτε η κατάθλιψη, το άγχος και τα ψυχοκοινωνικά προβλήματα δεν ήσαν τόσο στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους από ό,τι είναι σήμερα. Αν ο ψυχολόγος ή ο ψυχοθεραπευτής το αγνοήσει κινδυνεύει να γίνει μέρος του προβλήματος και όχι μέρος της επίλυσής του. H ιατρικοποίηση του πόνου, το ενδο-ατομικό μοντέλο παροχής βοήθειας μοιάζει φτωχό και ανεπαρκές.

Αν το σχεδόν καθολικό αίτημα «πώς να είμαι καλά» συνδέεται όλο και πιο πολύ και με το «πώς να έχω δουλειά» ή «πώς να μη χάσω αύριο αυτό που έχω σήμερα» τότε γίνεται κατανοητή η δυσκολία στην άσκηση του επαγγέλματος.

Για να παρακολουθήσετε απόσπασμα από την εκπομπή του κ. Μανώλη Αναγνωστάκη και κ. Ιορδάνη Χασαπόπουλου, “MEGA Σαββατοκύριακο” που προβλήθηκε την Κυριακή 21 Οκτωβρίου, με προσκεκλημένους τον κ. Στέλιο Στυλιανίδη και τον κ. Σταμάτη Μαλέλη , πατήστε εδώ.

 

ΠΗΓΗ: MEGA

 Κοινωνία: Απόψε πραγματοποιείται συναυλία έξω από το Επιμελητήριο Αχαΐας από την χορωδία και την ορχήστρα του ΣΟΨΥ Πάτρας

Με επιτυχία συνεχίζονται οι εκδηλώσεις που διοργανώνει ο Σύλλογος για την Ψυχική Υγεία-ΣΟΨΥ Πάτρας από την περασμένη Δευτέρα 8 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο του 3ου Φεστιβάλ: ΑΝΤΙΣΤΙΓΜΑ-Πάτρα 2012, που είναι αφιερωμένο στην Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας (10 Οκτώβρη). 

Η πρόεδρος του Συλλόγου για την ψυχική υγεία, Αγγέλα Τριανταφύλλου έμεινε ιδιαίτερα ικανοποιημένη και ευχαριστημένη από την ολόθερμη ανταπόκριση και το ενδιαφέρον του κόσμου. Πολλοί ήσαν αυτοί που πέρασαν από τον πεζόδρομο της Ρήγα Φεραίου και συγκεκριμένα από το σημείο μπροστά από το Επιμελητήριο Αχαΐας όπου είχε στηθεί ο πάγκος με τα φυλλάδια και τα συνθήματα για την προάσπιση της ψυχικής υγείας και την ανάγκη της μη περιθωριοποίησης και του μη αποκλεισμού των ψυχικά νοσούντων.

Βρίσκεστε εδώ: Home Νέα - Εκδηλώσεις

Δείτε μας στο YouTube

Ακολουθήστε μας στο Twitter

 

Βρείτε μας στο Facebook